Blog Post

News from us
11 mei 2019

Bevrijdingsfestival 2019, Brunssum

||
0 Comment
|

In het zuidoosten van Limburg ligt het stadje Brunssum. Terwijl haar grotere buurman Landgraaf een landsbekendheid geniet met het inmiddels 50-jarige Pinkpop, staan de 28.000 Broensemers meer op de kaart door hun mijnwerkersverleden. Op het gezellige Lindeplein in het centrum werd dit jaar de 2e editie van Bevrijdingsfestival Brunssum gevierd. Een mooi programma met een diversiteit aan bands was samengesteld door Mark en Petra van wonna.nl. Waar de goede organisatie geen invloed op had was het koude, winderig en regenachtig weer. Dit was dan ook dé reden dat de opkomst niet naar verwachting was.

Wat niemand had voorzien was dat de bassist van de Limburgse dialectband Rokkie ter plaatse een hartaanval kreeg. Gelukkig schoot de aanwezige EHBO-dienst snel en adequaat te hulp. De getroffene werd op het podium gereanimeerd en overgebracht naar het ziekenhuis. Omdat men ervan uitging dat hij in het ziekenhuis aan de betere hand zou zijn, werd in goed overleg met de bandleden van Rokkie besloten om het festival toch door te laten gaan. Uiteraard gold dit niet voor de band Rokkie waarvan een paar weken daarvoor hun gitarist na een ziekbed was overleden.

Door het verschoven speelschema was het iets later dan gepland tijd voor The Boss Brothers om het festival een positieve wending te geven. De show opende met Badlands en Born in the USA wat door de verkleumde menigte, waaronder een groot aandeel Springsteen-fans, met applaus ontvangen werd. Met passie en overgave werden Hungry Heart en het feestelijke Sherry Darling gespeeld alsof er voor een volgepakt stadion met uitzinnige menigte werd gespeeld. Cover Me ging naadloos over naar het instrumentale intro van I’m On Fire, waarin het medeleven naar de getroffen bassist werd uitgesproken.

Direct na het slotakkoord van I’m on Fire dreunde de drums van Mark door de speakers, om vervolgens een prachtige uitvoering van Brilliant Disguise op te voeren.

Pianist Amse zat met zijn vleugel als enig bandlid onbeschermd in de openlucht. Gelukkig voor hem en het verkleumde publiek bleef het op een enkel druppeltje na droog. Hij speelde authentiek het piano-intro uit The River tour ’80-’81 die vlekkeloos over moest gaan in de prachtige titeltrack van het album. Helaas had deze een valse start, omdat de geluidsman de 12-snaar akoestische gitaar van Marco op de mengtafel niet aan had staan. De reprise maakte meer dan goed, want een prachtige uitvoering volgde. Na een geweldige gitaarsolo van Because The Night werd het sein “Nog één nummer” door de strakke organisatie gegeven. Met welgemeende excuses naar de Tramps of The Lowlands moest daarom Born to Run plaatsmaken voor Bruce’ grootste hit Dancing In The Dark. Met slechts één uur speeltijd gaat dit optreden de geschiedenis in als het kortste optreden. Desalniettemin was het ondanks de kou en hetgeen dat onze collega’s van band Rokkie was overkomen, toch een geslaagd optreden.

Mark en Petra van wonna.nl en de hele crew die meehielp om van het Bevrijdingsfestival een succes te maken; Bedankt!

 

Daags na het optreden kregen we het trieste nieuws te horen dat de bassist was overleden.

Onze gedachten gaan naar de nabestaande en iedereen die hem liefhad. +

 

 

|

Leave a Reply